W ramach klinicznej analizy dydaktycznej relacji nauczyciela do wiedzy, celem niniejszego badania jest ustalenie związku między wiedzą nauczyciela wychowania fizycznego i sportowego (PES) na temat aktywności fizycznej i sportowej (PSA) a jego rzeczywistą praktyką nauczania. Wybieramy skupienie się na wyjątkowości i znaczeniu, jakie wiedza ma dla podmiotu (Chevallard, 1989; Charlot, 1997; Beillerot & al., 1996). Koncentrujemy się na problemie ekspertyzy (Durant, 2000; Giordan, 1993; Tochon, 1993), ktry stal się problemem w nauczaniu PES, i dostarczamy elementw analizy i zrozumienia rżnych relacji nauczyciela PES do wiedzy poprzez to pojęcie. Stosujemy podejście jakościowe, badanie hermeneutyczne typu eksploracyjnego, ktre pozwala nam pokazac, że podmiotowośc nauczyciela określa jego stosunek do wiedzy, funduje treśc i formę jego nauczania swojej specjalności sportowej oraz wyznacza nauczanie niespecjalności, innego PSA, ktre nie ma tej samej wewnętrznej logiki.