Liczba sierot i dzieci w trudnej sytuacji (OVC) w Ghanie stopniowo ro?nie. Jednocze?nie tradycyjne systemy ochrony, które stanowi? podstaw? opieki i wsparcia dla osób znajduj?cych si? w trudnej sytuacji spolecznej, s? powszechnie postrzegane jako zanikaj?ce w wyniku ci?glej urbanizacji i zmian spolecznych. W zwi?zku z wprowadzeniem formalnych programów ochrony maj?cych na celu przeciwdzialanie zagro?eniom i trudno?ciom zwi?zanym z utrzymaniem, w niniejszej publikacji oceniono, w jaki sposób formalne i tradycyjne rozwi?zania w zakresie ochrony wplywaj? na charakter opieki nad OVC, na przykladzie dystryktu Lower Manya-Krobo. Do zebrania danych pierwotnych wykorzystano jako?ciowy projekt badawczy oparty na wywiadach z kluczowymi informatorami i li?cie pyta? zamkni?tych. Wyniki bada? wskazuj?, ?e chocia? formalne programy ochrony odgrywaj? istotn? rol? w zaspokajaniu potrzeb sierot i dzieci osieroconych w zakresie edukacji, wy?ywienia i opieki zdrowotnej, to tradycyjne rozwi?zania w zakresie ochrony, uciele?nione w inicjatywach opieki zast?pczej tradycyjnych królowych matek, stanowily sedno opieki nad sierotami i dziecmi osieroconymi zorientowanej na rodzin?. Wnioski s? takie, ?e formalne programy spoleczne skoncentrowane na dzieciach przynioslyby ogromne korzy?ci w zakresie ochrony sierot i dzieci osieroconych, gdyby projektowanie i wdra?anie polityki bylo ukierunkowane na takie tradycyjne inicjatywy, jak te realizowane przez królowe matki.