De orthopedagogiek als wetenschap is in Nederland zo'n vijftig jaar oud. Maar oud of jong, de orthopedagoog is niet meer weg te denken uit een reeks van maatschappelijke sectoren waar men zorg heeft voor problemen van kinderen en opvoeders: de jeugdhulpverlening, de jeugdbescherming, de jeugdgezondheidszorg, de gehandicaptenzorg en het speciaal onderwijs. Vijftig jaar lang is er aandacht geweest voor de verhouding tussen wetenschap en praktijk en is er gewerkt aan de kwaliteit van orthopedagogische diagnostiek en hulpverlening, waarbij de nodige zelfkritiek nooit geschuwd is.In dit boek wordt een balans opgemaakt. Beschreven wordt wat het bijzondere is aan het perspectief van de orthopedagoog in vijf van zijn hoedanigheden: theoreticus, onderzoek, diagnosticus, hulpverlener en persoon. In vijf delen worden deze hoedanigheden kritisch belicht.Deze schets van de actuele stand van zaken in de orthopedagogiek is bedoeld voor elke orthopedagoog, voor diens naaste collega's en voor degenen die zich als student het perspectief van de orthopedagoog eigen maken.