Internationalisering vergt inspanning. Het vergt tijd, geld, creativiteit en doorzettingsvermogen om internationale contacten op te bouwen en te bestendigen. De manieren waarop opleidingen internationalisering vorm geven zijn zeer verschillend. In dat proces doen zich tal van vragen voor: Wat willen we precies met internationalisering? Hoe organiseren we internationale contacten?- Hoe komen we aan gemotiveerde mensen en voldoende geld? - Hoe komen we aan gemotiveerde mensen en voldoende geld?- Hoe overwinnen we weerstanden en tegenslagen?Dit boek toont de mogelijkheden en varianten van internationalisering, gaat in op knelpunten en geeft tips om ze op te lossen. Het is een praktisch boek om internationalisering concreet vorm te geven.

1.1 Waarom internationalisering in het hoger onderwijs? 1.2 Waarom een boekje? 1.3 Voor wie bedoeld? 1.4 Opzet 11 inleiding 1 Deze inleiding laat zien waarom internationalisering in het hoger onderwijs noodzaak is. En waarom dit boekje is geschreven, voor wie het is bedoeld en hoe het is opgebouwd. 1.1 Waarom internationalisering in het hoger onderwijs? Internationalisering is, kort gezegd, contact tussen naties bevorderen. Mensen hebben zich altijd over de aarde bewogen in hun zoektocht naar middelen van bestaan of een nieuwe woonplaats, om te vechten tegen andere volken of om er handel mee te drijven. Contact levert ook kennis op: wat weten anderen? Hoe leven anderen? Wat kunnen we van hen leren? Al sinds de oudheid hebben wetenschappers contact met collega's in andere landen. De Griekse historicus Herodotus bijvoorbeeld, reisde de toenmalig bekende wereld rond en sprak met talloze tijdgenoten om interessante gebeurtenissen vast te leggen. In de zestiende en zeventiende eeuw namen sterrenkundigen uit heel Europa gretig kennis van de nieuwe inzichten van de Pool Copernicus, de Duitser Kepler, de Italiaan Galilei en de Engelsman Newton. Hoewel hun idee n op fel religieus verzet stuitten, bleek nieuwsgierigheid het uiteindelijk te winnen van vooroordelen. Historici, sterrenkundigen, ? losofen, natuurwetenschappers, biologen en medici hebben altijd gekeken naar wat anderen ontdekten, ongeacht hun nationaliteit. Nog steeds organiseren zij internationale congressen om nieuwe inzichten uit te wisselen en lezen zij de internationale vakbladen.